Lief Zwartboek…

Beste Sandra,

op 10 Juni 2018 deed je een oproep op FaceBook…,

je wilde een Zwartboek maken over de gaswinningsellende in Groningen…,

met daarin de echte verhalen over en van Groningers, opwonenden van het Groningen-veld…

Hieronder Ons verhaal, inclusief mijn reactie op FaceBook van destijds, 10 juni, op jouw oproep:

Monumentendeal van €3-miljoen - NAM maakt zich er met een Jantje_van_Leyen van af.

Mijlpalen die elke hoop de bodem in doen slaan.

Kortelings ontving ik een opgetogen persbericht van de recent opgerichte VGME (Vereniging Groninger Monument Eigenaren). De VGME haakte daarbij in op een ander bericht van vorige week dat NAM drie van de door haar ondermijning ernstig beschadigde boerderijen, Rijksmonumenten, voorzien van een 'bruidsschat van €3.000.000,= overdoet aan de Stichting Groninger Landschap. 

Deze drie, door gasbevingen en andere mijnbouwgerelateerde bodemdalingseffecten, min of meer onbewoonbaar geworden boerderijen had NAM eerder overgenomen van de vorige eigenaren omdat zij met hen niet uitkwam, niet over de kosten van schadeherstel en niet over de noodzakelijke bouwkundige versteviging die verdere schade door ondermijning  (door gaswinning) zou moeten voorkomen. De zaak overnemen voor een relatief laag bedrag was voor NAM uiteindelijk goedkoper en de voormalige eigenaren gaf het de rust te kunnen (en te moeten) verkassen naar veiliger oorden.

De VGME, heeft het over een mijlpaal, een duidelijke stap (van de zijde van NAM) in de goede richting, vrijwaring en een toekomst voor voor monumenteigenaren…

en dat alles dankzij het (volgens de VGME) onvoorstelbaar grote bedrag van totaal €5,7-miljoen die NAM ophoestte voor de aanvankelijke overname en de nu bij overdracht aan het Groninger Landschap mee te geven bruidsschat. 

donderslag bij hel’dre hemel

donderslag bij hel’dre hemel

Gisteravond,

bijna al nacht,

een donderslag,

echt/geheel onverwacht,

bij hel’dre hemel,

diep uit de grond,

een brullend geluid

dat ons huis niet weerstond.

Cultureel Erfgoed en gasbevingsschade

Wij zien overal om ons heen herstelwerk aan bevingsschade; Ook aan historische panden (monument of niet maakt niet uit).

Echter de wijze van herstel middels de z.g. wokkels leidt niet tot een duurzaam resultaat. 

Inmiddels is gebleken dat dergelijke verstevigingen op veel plaatsen alleen maar hebben gezorgd en voor verergering van de situatie bij vervolgschades (het is immers nog niet gestopt met trillen en beven).

Een aantal eerder middels de wokkel-methode herstelde panden zijn er na vervolgschade inmiddels zo slecht aan toe dat (volgens de NAM) sloop nog de enige reële optie is. 

Monumentenwachters en anderen zijn echter van mening dat de vervolgschade in ernstige mate is verhevigd door de eerdere instantie als versteviging aangebrachte wokkels (inplaats van kundig en mogelijk herhaald normaal herstel van metselwerk).

Door de eerder aangebrachte wokkels is de gevel ter plekke zoveel stijver geworden dat bij een volgende beving de kracht een nieuwe uitweg moet zoeken in een ander deel van het metselwerk waardoor vervolgschade steeds ergere vormen lijkt aan te nemen.

De wokkel-methode gaat als het ware de natuurlijke dilatatie van de gevel tegen...,

en dat zonder enige vorm van  vervangende dilatatie aan te brengen (mocht dat laatste al zinvol zijn, een gasbevingen volgt net als de natuur liever haar eigen weg). 

Om die reden heeft Monumentenwacht Groningen in samenspraak met de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed (het oude Monumentenzorg) al in mei 2013 een richtlijn opgesteld voor herstel van scheuren in metselwerk waar het herstel middels verankeringsstaven (wokkels) specifiek wordt afgeraden.