De perverse prikkels moeten uit het systeem van gaswinning en schadeafhandeling…
… en om dat te bereiken moet het roer nu echt om.
Waar te beginnen...,... waarom niet gewoon met een dogma?
Ons aardgas…… heeft veel bijgedragen aan…, is de bron van..., onze naoorlogse welvaart, rijkdom, verzorgingsstaat..., danwel was/is het de kurk waarop dit alles dreef en drijft.Hoe vaak wordt bovenstaand dogma niet in diverse bewoordingen bijna als mantra herhaald om ons (Groningers/Nederlanders) ervan te doordringen dat het winnen van aardgas ook zo haar goede kanten heeft/had.
Maar klopt dat dogma...,
heeft de winning van aardgas in Nederland en met name die uit het Groningen-veld (=Slochter-veld) de afgelopen ruim 50-60 jaar echt zo fors extra bijgedragen aan onze welvaart...
of moeten we nu/achteraf constateren dat de gaswinning vooral gezien moeten worden als een zowel voor NAM als ’t Rijk te comfortabele en bovenal forse bron van inkomsten gedurende de afgelopen ruim vijftig jaar?
We zullen het nooit zeker weten...
en gedane zaken nemen geen keer...;
Maar of de, inmiddels grotendeels verleden, lusten van het aardgas kunnen opwegen tegen de nadelen die wij er als aardbewoners, als Nederlandse samenleving, of zelfs maar als Groningers van ondervonden, ondervinden en nog zullen ondervinden, is een vraag die we inmiddels gewoon kunnen beantwoorden...;
en dat antwoord luidt: NEEN.
