Wij zien overal om ons heen herstelwerk aan bevingsschade; Ook aan historische panden (monument of niet maakt niet uit).
Echter de wijze van herstel middels de z.g. wokkels leidt niet tot een duurzaam resultaat.
Inmiddels is gebleken dat dergelijke verstevigingen op veel plaatsen alleen maar hebben gezorgd en voor verergering van de situatie bij vervolgschades (het is immers nog niet gestopt met trillen en beven).
Een aantal eerder middels de wokkel-methode herstelde panden zijn er na vervolgschade inmiddels zo slecht aan toe dat (volgens de NAM) sloop nog de enige reële optie is.
Monumentenwachters en anderen zijn echter van mening dat de vervolgschade in ernstige mate is verhevigd door de eerdere instantie als versteviging aangebrachte wokkels (inplaats van kundig en mogelijk herhaald normaal herstel van metselwerk).
Door de eerder aangebrachte wokkels is de gevel ter plekke zoveel stijver geworden dat bij een volgende beving de kracht een nieuwe uitweg moet zoeken in een ander deel van het metselwerk waardoor vervolgschade steeds ergere vormen lijkt aan te nemen.
De wokkel-methode gaat als het ware de natuurlijke dilatatie van de gevel tegen...,
en dat zonder enige vorm van vervangende dilatatie aan te brengen (mocht dat laatste al zinvol zijn, een gasbevingen volgt net als de natuur liever haar eigen weg).
Om die reden heeft Monumentenwacht Groningen in samenspraak met de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed (het oude Monumentenzorg) al in mei 2013 een richtlijn opgesteld voor herstel van scheuren in metselwerk waar het herstel middels verankeringsstaven (wokkels) specifiek wordt afgeraden.
