Posts tonen met het label Politiek - kiesstelsel. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Politiek - kiesstelsel. Alle posts tonen

vrijdag 23 juni 2017

Waarom kiest de Tweede Kamer niet gewoon de Minister-President?

Op 15 maart kon Nederland naar de stembus...
... om een nieuwe Tweede Kamer te kiezen.

Dat is gelukt...
en er zitten 'weer netjes' 150 beëdigde volksvertegenwoordigers, van 13 verschillende partijen, in de kamerbankjes (tegenwoordig luxe draaifauteuils). Maar daarmee hebben we nog geen nieuwe regering, geen nieuw kabinet (van ministers).
Daarover wordt inmiddels al weer ruim 100 dagen over gesteggeld, geïnformeerd, gepreformeerd, gezwartepiet.

Waarom wordt de Minister-President, de Premier niet gewoon netjes gekozen...
... door de Tweede-Kamer of de gehele Staten Generaal?


maandag 2 februari 2015

Bestuurlijke vernieuwing en de Volksvertegenwoordiging - het tweekamer-systeem 'vervolmaakt'


Hoe kan ons kiesstelsel bijdragen aan het verkleinen van de afstand tussen burger en politiek zonder daarbij zaken als representatieve vertegenwoordiging en bestuurlijke efficiëntie geweld aan te doen.

Misschien wel de beste manier om de kloof tussen burger en politiek te dichten is het vervolmaken van kiesstelsel door het consequent op alle niveaus doorvoeren van het tweekamer-systeem. 
We hebben in Nederland een tweekamerstelsel met representatieve vertegenwoordiging...,
misschien wel het best mogelijke systeem van democratische volksvertegenwoordiging...
ware het niet dat we 'vergeten' zijn het af te maken..., het te vervolmaken...;
maar in plaats van het systeem te vervolmaken zijn 'we' constant bezig te zagen aan de stoelpoten waar het systeem op zou moeten rusten.

Samenbundeling laat (ook) het Kleine(re) bloeien



Bestuurlijke-Vernieuwing en de kloof tussen burger, politiek en bestuur.
Politiek en bestuurlijke vernieuwing, toenemende afstand tussen burger en politiek, gebrek aan verbondenheid, betrokkenheid en contact tussen kiezers en gekozene...;
allemaal zaken waar zeker in verkiezingstijd kranten bol van staan en avond aan avond TV-programma's mee gevuld worden, niet alleen journalistiek als serieus maatschappelijk probleem, maar ook als puur amusement omdat alles wat er mis is in de politiek en in Den Haag ook een vorm van zelfbevrediging oproept bij het publiek.
Het aloude adagium <<geeft het volk brood en spelen>> krijgt zo een eigentijds sausje; 
- door er oppervlakkig over te berichten..., maar en zodoende wel aandacht aan te besteden..., bevestig en versterk je het beeld...;
- ga je als programmamaker, journalist of politicus/bestuurder echt de diepte in dan haakt de gemiddelde kijker/lezer al gauw af.